บทนำ
ถ้าพูดถึงภูฏาน คุณนึกถึงอะไรเป็นอย่างแรก? ระฆังวัดทักซังบนหน้าผาสูง ซองสีขาวตัดกับภูเขาเขียว หรือรอยยิ้มของผู้คนที่ดูสงบเป็นพิเศษ แล้วเคยมีคำถามแวบขึ้นมาบ้างไหมว่าแท้จริงแล้ว สัตว์ประจำชาติภูฏาน คืออะไร และทำไมสัตว์ตัวนั้นถึงสำคัญกับชาวภูฏานมากจนถูกยกให้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศ
คำตอบของคำถามว่า สัตว์ประจำชาติภูฏาน คืออะไร คือ ทาคิน สัตว์หน้าตาแปลกที่เหมือนเอาแพะกับวัวมารวมร่างกัน หลายคนเห็นครั้งแรกถึงกับงงว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่เบื้องหลังรูปลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครนี้ กลับเต็มไปด้วยตำนาน ศรัทธา และวิถีชีวิตบนเทือกเขาหิมาลัยที่น่าสนใจมากกว่าที่คิด
บทความนี้จะพาคุณไปรู้จักทาคินตั้งแต่คำตอบชัดๆ ว่า ทาคินคืออะไร เรื่องเล่าของลามะผู้ศักดิ์สิทธิ์ ลักษณะและวิถีชีวิตบนภูเขาสูง ไปจนถึงวิธีวางแผนทริปไปชมทาคินตัวจริงที่ภูฏาน ข้อมูลทั้งหมดอ้างอิงจาก Bhutan Center ศูนย์ข้อมูลท่องเที่ยวภูฏานสำหรับคนไทย ที่รวบรวมรายละเอียดตั้งแต่สถานที่ วีซ่า ค่าใช้จ่าย ไปจนถึงข้อควรรู้ด้านวัฒนธรรม เพื่อให้คุณเตรียมตัวได้สบายใจก่อนเดินทางจริง
“ถ้าอยากรู้จักภูฏาน ให้มองดูภูเขา วัด และสัตว์ป่าที่ผู้คนที่นี่เคารพ”
ประโยคที่ไกด์ท้องถิ่นในภูฏานมักพูดกับนักเดินทาง
ประเด็นสำคัญจากบทความนี้
ก่อนลงรายละเอียด ลองดูภาพรวมสั้นๆ ของสิ่งที่คุณจะได้จากบทความนี้
ทาคินคือคำตอบของคำถามที่ว่าจริงๆ แล้ว สัตว์ประจำชาติภูฏาน คืออะไร ทาคินมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Budorcas taxicolor จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับวัวและแพะ แต่ถูกจัดแยกเป็นสกุลของตัวเองเพราะลักษณะเฉพาะตัว ทาคินจึงเป็นทั้งสัตว์หายากและสัญลักษณ์สำคัญของเทือกเขาหิมาลัย
ทาคินได้รับเลือกให้เป็นสัตว์ประจำชาติ เพราะเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับตำนานของพระลามะ ลามะ ดรุกปา คุนเลย์ นักบุญในศตวรรษที่ 15 ที่ชาวภูฏานเคารพนับถือ ตำนานเล่าว่าท่านสร้างทาคินขึ้นมาจากหัวแพะกับโครงกระดูกวัว ซึ่งสะท้อนพลังศรัทธาและปาฏิหาริย์ทางพุทธศาสนา
รูปร่างของทาคินโดดเด่นมาก ใบหน้าคล้ายแพะ จมูกใหญ่คล้ายกวางมูส ลำตัวใหญ่และหนาเหมือนวัว มีขนหนาฟูทั่วตัวเพื่อกันหนาว อาศัยอยู่บนภูเขาสูง ทำให้ทาคินปรับตัวเก่งกับอากาศเย็นและพื้นที่ชัน
สถานที่ที่เหมาะที่สุดสำหรับการชมทาคินคือ เขตอนุรักษ์โมทิธัง ในกรุงทิมพู ที่นี่ไม่ใช่สวนสัตว์ แต่เป็นพื้นที่ป่าล้อมรั้วที่จำลองถิ่นอาศัยตามธรรมชาติ นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมทาคินได้อย่างใกล้ชิดและถ่ายรูปได้อย่างสบายใจ
องค์กร IUCN จัดให้ทาคินอยู่ในสถานะ Vulnerable หรือมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ จึงควรชมอย่างเคารพ ไม่รบกวนสัตว์ และสนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่งเป็นแนวทางที่ภูฏานและ Bhutan Center ให้ความสำคัญมาก
ทาคิน สัตว์ประจำชาติภูฏาน คืออะไร และมาจากไหน?
ถ้าต้องตอบคำถามให้สั้นและชัดว่า สัตว์ประจำชาติภูฏาน คืออะไร คำตอบก็คือ ทาคิน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Bovidae กลุ่มเดียวกับวัว แพะ และแกะ ทาคินมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Budorcas taxicolor และถูกมองว่าเป็นหนึ่งในสัตว์ที่มีรูปร่างแปลกตาที่สุดของเทือกเขาหิมาลัย จนหลายคนเรียกมันว่าสัตว์มหัศจรรย์แห่งภูเขาสูง โดยทาคินพบได้ในแถบภูฏาน รัฐอรุณาจัลประเทศของประเทศอินเดีย - วิกิพีเดีย และทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน
รูปร่างของทาคินเหมือนถูกออกแบบจากหลายสัตว์มารวมกัน
- ศีรษะคล้ายแพะ
- จมูกใหญ่แบบกวางมูส
- ลำตัวใหญ่ หนา และล่ำสันเหมือนวัว
- ขนหนาฟูและมีน้ำมันเคลือบ ช่วยกันลมหนาวและหิมะได้ดี
ตัวเต็มวัยสูงราวหนึ่งเมตรกว่าจนถึงประมาณหัวไหล่ และหนักได้เกือบสี่ร้อยกิโลกรัม เวลาเดินบนไหล่เขาชันๆ จึงดูทั้งอุ้ยอ้ายและทรงพลังในเวลาเดียวกัน
สิ่งที่ทำให้ทาคินกลายเป็นสัตว์ประจำชาติไม่ได้มีแค่รูปร่างที่สะดุดตา แต่คือเรื่องราวเกี่ยวกับพระลามะชื่อดังนามว่า ลามะ ดรุกปา คุนเลย์ ตำนานเล่าว่าท่านเคยรับประทานวัวและแพะที่ชาวบ้านถวายจนเหลือแต่โครงร่าง จากนั้นนำหัวแพะมาต่อเข้ากับโครงกระดูกวัวแล้วดีดนิ้ว ทันใดนั้นสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งก็ลุกขึ้นมีชีวิต วิ่งหายไปบนภูเขา และกลายเป็นบรรพบุรุษของทาคินในปัจจุบัน
เรื่องเล่านี้ฝังลึกในหัวใจของชาวภูฏาน จนทาคินถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของศรัทธา ปาฏิหาริย์ และสายสัมพันธ์ของคนกับธรรมชาติ
คนภูฏานจำนวนมากมองทาคินว่าเป็น “ของขวัญจากพระลามะ” มากกว่าจะเป็นเพียงสัตว์ป่าชนิดหนึ่ง
ลักษณะและวิถีชีวิตของทาคินบนเทือกเขาหิมาลัย
เมื่อรู้แล้วว่าคำถามว่า สัตว์ประจำชาติภูฏาน คืออะไร ต้องตอบว่าทาคิน อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจไม่แพ้กันคือวิถีชีวิตของมันบนภูเขาสูง ทาคินไม่ได้อยู่ในทุ่งหญ้าเรียบๆ แต่ใช้ชีวิตบนพื้นที่ชัน มีหิมะ ลมแรง และอากาศหนาวจัดตลอดทั้งปี การจะอยู่รอดในสภาพแบบนี้ได้ต้องอาศัยการปรับตัวหลายอย่าง
ถิ่นที่อยู่อาศัย
ถิ่นที่อยู่อาศัยของทาคินกระจายอยู่ตามป่าไผ่และป่าสนบนเทือกเขาหิมาลัยตะวันออก ระดับความสูงราวหนึ่งพันถึงสี่พันห้าร้อยเมตรเหนือระดับน้ำทะเล ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ภูฏานไปจนถึงตอนเหนือสุดของฮกไกโด - วิกิพีเดีย ซึ่งเป็นพื้นที่ภูเขาสูงที่มีภูมิอากาศใกล้เคียงกัน สภาพแวดล้อมแบบนี้อากาศค่อนข้างเย็นตลอดปีและมีหมอกหนาบ่อยครั้ง ทาคินจึงมักเคลื่อนที่ไปตามสันเขาและลาดเขาเพื่อหาอาหารที่เหมาะสมในแต่ละช่วงฤดูกาลพฤติกรรมตามฤดูกาล
พฤติกรรมของทาคินจะเปลี่ยนไปตามฤดู ในหน้าร้อนทาคินมักรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ มีได้หลายสิบจนถึงหลายร้อยตัว แล้วอพยพขึ้นไปยังทุ่งหญ้าอัลไพน์ที่สูงขึ้นเพื่อกินหญ้าอ่อนและผสมพันธุ์ เมื่อเข้าสู่หน้าหนาว ฝูงจะค่อยๆ แยกย่อยเป็นกลุ่มเล็กๆ แล้วลงมายังหุบเขาที่ต่ำกว่าเพื่อหลบหิมะหนา การเคลื่อนที่แบบนี้ช่วยให้พวกมันใช้ทรัพยากรบนภูเขาได้อย่างยืดหยุ่นอาหารที่ชื่นชอบ
อาหารของทาคินส่วนใหญ่คือพืชเกือบทั้งหมด ตั้งแต่ใบไผ่ หน่อไม้ ดอกไม้บนภูเขา ไปจนถึงใบของต้นกุหลาบพันปี ทาคินบางตัวจะใช้เขาดันลำต้นเล็กๆ ให้เอียง เพื่อให้ใบที่อยู่สูงลงมาในระดับที่กินได้ หรือบางครั้งยืนด้วยขาหลังเพื่อเอื้อมไปกินใบไม้ด้านบน ลักษณะการหาอาหารแบบนี้ทำให้คุณเห็นท่าทางที่ค่อนข้างน่ารักเวลาไปชมตัวจริงการปรับตัวของร่างกาย
การปรับตัวของร่างกายทาคินถือว่าน่าทึ่ง ขนของมันหนาและมีน้ำมันเคลือบจึงไม่อมความชื้นจากหิมะและฝน ทำให้ตัวอุ่นอยู่เสมอ กีบเท้าของทาคินแยกเป็นสองซีกและแข็งแรง ช่วยยึดเกาะหินลื่นๆ บนทางชันได้ดี จมูกขนาดใหญ่ช่วยอุ่นอากาศก่อนเข้าสู่ปอด ลดผลกระทบจากอากาศเย็นจัด ทั้งหมดนี้ทำให้ทาคินใช้ชีวิตบนภูเขาสูงได้อย่างมั่นคง